31 oktober 2008 – Peter van Waart
Deze workshop begon met ‘De Belofte’ (bekend voor alle ‘experience branders’), namelijk:
Ik beloof mijn emoties en ervaringen
oprecht met anderen te delen,
de emoties en ervaringen van anderen te respecteren,
en niet zonder toestemming
emoties van anderen met anderen te delen
Dit is een belangrijk onderdeel van de workshop, omdat men over hun emoties gaan praten en de daarmee gerelateerde herinneringen/ervaringen. Hierdoor wordt deze workshop aardig persoonlijk, zeker als mensen het over hun problemen hebben, zoals de dood van hun geliefden, misbruik, ongelukken, etc.
Met deze belofte waren ook een aantal pagina’s met informatie aan verbonden in verband met design, emoties, waarden & normen en psychologie. Als ‘experience brander’ was ik al aardig bekend met dit soort inhoud, maar voor de niet ‘experience branders’ was het uiteraard wel belangrijk om zo enigszins inzicht te hebben over de onderwerpen.
Na deze informatie behandeld te hebben gingen we dit een beetje in praktijk brengen door middel van 2 opdrachten.
OPDRACHT 1
Iedereen werd onderverdeeld in 3 groepen en deze werden geïsoleerd en geïnformeerd over de opdracht. Het was de bedoeling dat de 3 groepen niets van elkaars doelen afwisten.
- Groep 1 – moest groep 2 uit het lokaal lokken naar de kantine toe (alles was toegestaan).
- Groep 2 – moest onder geen enkel beding de lokaal verlaten.
- Groep 3- moest de interactie (emoties) van 1 persoon van groep 1 en 1 persoon van groep 2 bestuderen.
Ik hoorde bij groep 3. Door middel van het maken van foto’s en alles noteren moest ik een beeld vormen van de situatie.
Het volgende gebeurde:
Eerst was er verwarring. De opdracht moest nog even inzinken en er moest wat verzonnen worden om de ander uit de lokaal te lokken en de ander wachtte maar wat af. Er ontstond vervolgens een dialoog, een soort vorm van aftasten en handelen. Frustraties liepen een beetje op en motivatie daalde. Er ontstond een pauze, afwachtend op een idee. Vervolgens werd er (ogenschijnlijk) niet serieus gekletst. Er werd een beetje gelachen. Ik zag dat diegene een idee kreeg en voerde deze vlekkeloos uit. De ander was verbaasd van deze aktie en begon te twijfelen of hij wel of niet zou achtervolgen. Hij besloot om te blijven zitten, maar met grote tegenzin.
OPDRACHT 2
We moesten allen een belangrijk (emotioneel gebonden) object meenemen. De doel was om het object van een ander heilig te maken en te ontheiligen door middel van beeld (photoshop). De doel was om te kijken welke emoties er los zouden komen bij diegene die dan vervolgens naar die foto’s zouden kijken. Het object in kwestie was een armband die in Indonesië was aangeschaft en had hoge emotionele waarde voor diegene.
